МУЪМИНУН СУРАСИ. 1–11 оятлар
________________________________________
Арабча матн ва аниқ таржима
1-оят
قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ
«Албатта, мўминлар нажот топдилар.»
Тафсир:
Бу ердаги «афлаҳа» — фақат оддий муваффақият эмас.
У:
• нажот,
• саодат,
• абадий ютуқ,
• жаннатга эришиш
маъноларини қамрайди.
Аллоҳ таоло гапни: «мўминлар нажот топиши мумкин» демади.
Балким: «аниқ нажот топдилар» деб таъкид қилди.
2-оят
الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ
«Улар намозларида хушуълидирлар.»
Тафсир: Хушуъ —
• қалбнинг юмшаши,
• Аллоҳ олдида синганлик,
• диққатнинг жам бўлиши. Фақат танани эгиш эмас. Али ибн Абу Толиб айтган:
«Хушуъ — қалбда бўлади.»
________________________________________
3-оят
وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ
«Улар беҳуда ишлардан юз ўгирадилар.»
Тафсир: Лағв —
• фойдасиз сўз,
• гуноҳга олиб борувчи машғулот,
• бекорчи гаплар.
Мўмин:
• ҳар нарсага аралашмайди,
• тилини эҳтиёт қилади.
Ҳадис:
«Кишининг Исломи чиройли бўлишидан — ўзига кераксиз нарсани тарк қилишидир.»
4-оят
وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ
«Улар закотни адо этувчилардир.»
Тафсир: Закот:
• молни тозалайди,
• қалбни хасисликдан қутқаради.
«Закот»нинг луғавий маъноси: покланиш, ўсиш.
5–7-оятлар
وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ...
«Улар авратларини сақлайдилар. Фақат жуфтлари ёки қўл остидагилар мустасно...»
Тафсир: Бу оят:
• зинони,
• шаҳватда чегарадан чиқишни,
• ҳаром муносабатларни қатъий ман қилади.
Ислом:
• шаҳватни йўқ қилмайди,
• балки ҳалол йўл билан тартибга солади.
8-оят
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ
«Улар омонат ва аҳдларига риоя қилувчилардир.»
Тафсир: Омонат:
• мол,
• сир,
• вазифа,
• илм,
• ҳатто вақт ҳам. Мўмин хиёнат қилмайди.
9-оят
وَالَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ
«Улар намозларини муҳофаза қиладилар.»
Тафсир: Аввал: хушуъ айтилди. Охирида эса: намозни сақлаш айтилди.
Яъни:
• вақти,
• шартлари,
• рукуни,
• давомийлиги ҳам муҳофаза қилинади.
10–11-оятлар
أُولَٰئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
«Ана ўшалар — ворислардир. Улар Фирдавс жаннатига ворис бўладилар ва у ерда абадий қоладилар.»
Тафсир: Фирдавс —
жаннатнинг энг олий даражаси. Ҳадисда: «Аллоҳдан сўрасангиз, Фирдавсни сўранг.»
Ушбу 11 оятнинг умумий маъноси
Бу оятларда Аллоҳ: «ҳақиқий мўмин ким?»
саволига жавоб бермоқда. Уларнинг асосий сифатлари:
1. Намозда хушуъ
2. Беҳудадан узоқлик
3. Закот
4. Иффат
5. Омонатдорлик
6. Аҳдга вафо
7. Намозни муҳофаза қилиш
Нозик ишора
Оят: намоз билан бошланди, намоз билан тугади.
Бу: намоз — мўмин ҳаётининг маркази эканини кўрсатади.
Қалбий тарбия
Бу оятлар фақат ҳукм эмас. Улар: қалбни тарбия қилади, мўмин шахсиятини яратади.
Хулоса
Нажот: фақат даъво билан эмас, сифат билан.
Мўминлик: исм эмас, ҳолат. Фирдавс: орзу билан эмас, амал ва ихлос билан берилади.
ЁНҒОҚНИНГ МАЗАСИНИ ҚОБИҒИДАН ЭМАС, МАҒЗИДАН БИЛИНАДИ. ИЛМ ҲАМ ШУНДАЙ.
МУЪМИНУН СУРАСИ. 1–11 оятлар
________________________________________
Арабча матн ва аниқ таржима
1-оят
قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ
«Албатта, мўминлар нажот топдилар.»
Тафсир:
Бу ердаги «афлаҳа» — фақат оддий муваффақият эмас.
У:
• нажот,
• саодат,
• абадий ютуқ,
• жаннатга эришиш
маъноларини қамрайди.
Аллоҳ таоло гапни: «мўминлар нажот топиши мумкин» демади.
Балким: «аниқ нажот топдилар» деб таъкид қилди.
2-оят
الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ
«Улар намозларида хушуълидирлар.»
Тафсир: Хушуъ —
• қалбнинг юмшаши,
• Аллоҳ олдида синганлик,
• диққатнинг жам бўлиши. Фақат танани эгиш эмас. Али ибн Абу Толиб айтган:
«Хушуъ — қалбда бўлади.»
________________________________________
3-оят
وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ
«Улар беҳуда ишлардан юз ўгирадилар.»
Тафсир: Лағв —
• фойдасиз сўз,
• гуноҳга олиб борувчи машғулот,
• бекорчи гаплар.
Мўмин:
• ҳар нарсага аралашмайди,
• тилини эҳтиёт қилади.
Ҳадис:
«Кишининг Исломи чиройли бўлишидан — ўзига кераксиз нарсани тарк қилишидир.»
4-оят
وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ
«Улар закотни адо этувчилардир.»
Тафсир: Закот:
• молни тозалайди,
• қалбни хасисликдан қутқаради.
«Закот»нинг луғавий маъноси: покланиш, ўсиш.
5–7-оятлар
وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ...
«Улар авратларини сақлайдилар. Фақат жуфтлари ёки қўл остидагилар мустасно...»
Тафсир: Бу оят:
• зинони,
• шаҳватда чегарадан чиқишни,
• ҳаром муносабатларни қатъий ман қилади.
Ислом:
• шаҳватни йўқ қилмайди,
• балки ҳалол йўл билан тартибга солади.
8-оят
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ
«Улар омонат ва аҳдларига риоя қилувчилардир.»
Тафсир: Омонат:
• мол,
• сир,
• вазифа,
• илм,
• ҳатто вақт ҳам. Мўмин хиёнат қилмайди.
9-оят
وَالَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ
«Улар намозларини муҳофаза қиладилар.»
Тафсир: Аввал: хушуъ айтилди. Охирида эса: намозни сақлаш айтилди.
Яъни:
• вақти,
• шартлари,
• рукуни,
• давомийлиги ҳам муҳофаза қилинади.
10–11-оятлар
أُولَٰئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
«Ана ўшалар — ворислардир. Улар Фирдавс жаннатига ворис бўладилар ва у ерда абадий қоладилар.»
Тафсир: Фирдавс —
жаннатнинг энг олий даражаси. Ҳадисда: «Аллоҳдан сўрасангиз, Фирдавсни сўранг.»
Ушбу 11 оятнинг умумий маъноси
Бу оятларда Аллоҳ: «ҳақиқий мўмин ким?»
саволига жавоб бермоқда. Уларнинг асосий сифатлари:
1. Намозда хушуъ
2. Беҳудадан узоқлик
3. Закот
4. Иффат
5. Омонатдорлик
6. Аҳдга вафо
7. Намозни муҳофаза қилиш
Нозик ишора
Оят: намоз билан бошланди, намоз билан тугади.
Бу: намоз — мўмин ҳаётининг маркази эканини кўрсатади.
Қалбий тарбия
Бу оятлар фақат ҳукм эмас. Улар: қалбни тарбия қилади, мўмин шахсиятини яратади.
Хулоса
Нажот: фақат даъво билан эмас, сифат билан.
Мўминлик: исм эмас, ҳолат. Фирдавс: орзу билан эмас, амал ва ихлос билан берилади.
ЁНҒОҚНИНГ МАЗАСИНИ ҚОБИҒИДАН ЭМАС, МАҒЗИДАН БИЛИНАДИ. ИЛМ ҲАМ ШУНДАЙ.
1
Comment
Share
Send as a message
Share on my page
Share in the group